Gmina Lubasz

Rajd „Dla Niepodległej”- Lubasz 2026

Ocena 0/5

11 listopada to szczególna data w historii naszego kraju. Tego dnia w całej Polsce na różne sposoby świętujemy Narodowy Dzień Niepodległości. Jak co roku, również tym razem Nordic Walking Lubasz włączył się w obchody tego wyjątkowego święta, organizując rajd pod hasłem „Dla Niepodległej”. Rozpoczęliśmy od rozgrzewki po której wyruszyliśmy na 7.5 km trasę. Była ona zaplanowana tak, aby pokazać uczestnikom miejsca, związane z walką naszych przodków o wolność. Pierwszym punktem był kopiec graniczny I Rozbioru Polski. O jego istnieniu niewiele osób wie, a znajduje się w pobliżu często uczęszczanego szlaku. W pobliżu jest też dawny cmentarz choleryczny, także niestety zapomniany. Przy kopcu został odczytany fragment „Wspomnień Wielkopolskich” Tadeusza Szułdrzyńskiego (rodziny będącej kiedyś właścicielami Lubasza). Szułdrzyński pisał: „Także i na mnie zawsze silnie oddziaływały historyczne tradycje Lubasza, do których każde pokolenie coś dorzucało. Gościom pokazywano na drodze czarnkowskiej historyczny kopiec graniczny z I Rozbioru Polski…”. Tradycją rodziny było też zabieranie dzieci przy okazji Świąt Wielkanocnych właśnie w to miejsce.
Kolejnym punktem był znany wszystkim wiatrak koźlak w Dębem. Jego historia związana jest z walką o wolność rodziny Szczepskich. Pierwotnie znajdował się w Oporowie koło Wronek i został zakupiony przez Kazimierza Szczepskiego w pierwszej połowie XIX wieku dla jednego z synów. Polska znajdowała się wtedy pod panowaniem 3 zaborców, a region wielkopolski był autonomicznym księstwem wchodzącym w skład Prus. Status księstwa i brak własnego państwa skłonił mieszkańców tych ziem do zrywu niepodległościowego i przyłączenia się do tzw. „Wiosny Ludów". Rodzina Szczepskich za czynny udział w „Wiośnie Ludów” oraz za patriotyczną postawę zmuszona została do opuszczenia Oporowa. Wiatrak został rozebrany i przeniesiony w nowe miejsce do Dębego. W 1889r. wiatrak zakupił młynarz Marcin Szypa, który produkował tu słynną na całą okolicę kaszę. W czasie II wojny światowej zarządzał nim Beniamin Bryksa, który doprowadził do dewastacji części wyposażenia. Po wojnie cały majątek stał się ponownie własnością Państwa Szypów, którzy prowadzili działalność do ok.1950 r. Od 2010r. zabytek został zakupiony od Pana Tomasza Szypy, wyremontowany i stanowi własność Gminnego Ośrodka Kultury w Lubaszu. Przy wiatraku wspólnie odśpiewaliśmy hymn Polski oraz zrobiliśmy pamiątkowe zdjęcie. Na zakończenie rajdu odwiedziliśmy lubaski cmentarz, gdzie pod pomnikiem poświęconym poległym Powstańcom Wielkopolskim zapaliliśmy symboliczny znicz.
Chwilą ciszy oddaliśmy hołd tym, którzy oddali życie w walce o naszą Ojczyznę i wolność przyszłych pokoleń. Był to moment szczególnej zadumy i refleksji nad ceną, jaką nasi przodkowie zapłacili za niepodległość Polski.
W styczniu i lutym 1919 r. poległo 12 lubaskich powstańców z oddziałów ppłk. Z. Orłowskiego. W 1925 r. pochowano ich we wspólnej mogile. Na mogile stanął pomnik, którego centralnym elementem jest postać dziewczyny z wieńcem laurowym, a na jego szczycie kamienna urna i leżący obok krzyż. Po bokach umieszczone są tablice z nazwiskami poległych. Wzrok przykuwa napis na obelisku: "Przechodniu: Ucz się od nas, jak kochać Ojczyznę". Napis na obelisku: „Przechodniu: ucz się od nas, jak kochać Ojczyznę” - wprowadza w zadumę i przypomina, jak ważna jest pamięć o historii. Oczywiście przy tym święcie (zgodnie z w wielkopolską tradycją) nie mogło zabraknąć rogalików. Był czas na wspólne rozmowy i foto budkę.
W drodze powrotnej do domów przedstawiciele klubu zatrzymali się przy kapliczce św. Jana Nepomucena w Dębem, gdzie zapalili symboliczny znicz ozdobiony biało-czerwoną wstążką. Tutaj spoczywa serce Emila Swiniarskiego porucznika wojsk polskich z 1831r. (Powstanie Listopadowe), które jak głosi napis na tablicy ,,pałało miłością Boga, bliźniego, Wiary, Ojczyzny, Żony i Dzieci…”. Był on synem Mikołaja Swiniarskiego- juniora i Zofii z Miaskowskch(ur. 1804r.- zm. 1851r)., ożeniony z Felicją Kurczewską. Jak podają źródła ,,gospodarował on na kluczu czarnkowskim i odziedziczonym po matce Lubaszu. Na wiadomość o wybuchu powstania w 1831r. Emilian wyrusza konno do Warszawy i tam służy jako prosty żołnierz w pułku jazdy poznańskiej, gdzie awansuje do stopnia porucznika. Wziął udział w wyprawie na Litwę korpusu gen. H. Dembińskiego i gen. A. Giełguda. Odbywa całą Kampanię roku 1831 i odznaczony zostaje Krzyżem Virtuti Militari. Po upadku powstania przedostaje się do Prus Wschodnich, tam zostaje skazany na konfiskatę dóbr i 5 lat twierdzy w Szczecinie. Dzięki staraniom brata, Emilian utrzymuje się na kluczu czarnkowskim, ale zmuszony jest sprzedać klucz Trzciankę i inne wsie. Umiera w wieku 47 lat zostawiając wdowę z 5 dzieci w bardzo trudnych warunkach finansowych. Wdowa nie umiejąc gospodarować w tych trudnych warunkach sprzedaje za bardzo niską cenę Lubasz swemu ówczesnemu administratorowi Szułdrzyńskiemu i przeprowadza się do Dębego.” Tu wystawia kapliczkę, w której fundamentach spoczywa serce jej męża Emila. Warto też pamiętać o tym miejscu.
Dzisiejszy rajd był nie tylko okazją do aktywnego spędzenia czasu, ale przede wszystkim wyrazem naszej pamięci, wdzięczności i szacunku dla historii oraz tych, którym zawdzięczamy wolną Polskę.
Serdecznie dziękujemy wszystkim uczestnikom za obecność, zaangażowanie, wspólną wędrówkę i piękne świętowanie Dnia Niepodległości.
Szczególne podziękowania kierujemy do pana T. Szypy za pomoc w organizacji trasy rajdu oraz Gminnego Ośrodka Kultury za udostępnienie sali na poczęstunek.

 

Nordic Walking Lubasz

Galeria zdjęć

Rajd_1 Rajd_2 Rajd_3 Rajd_4 Rajd_5
powrót do kategorii
Poprzedni Następny
Spodobała Ci się informacja? Zostaw nam swoją opinię
- to dla Ciebie staramy się być najlepsi, a Twoje zdanie bardzo nam w tym pomoże!
Twoja ocena
Ocena (0/5)

Pozostałe
aktualności